Was de staking een succes?

Deze morgen (27/11) wanneer ik de gebouwen binnen wandelde, was de meest gestelde vraag van mijn collega’s “was de staking een succes?” en “wat is daar nu het resultaat van?”
In beide gevallen kan ik daar geen positief antwoord op geven.

Stakingsbereidheid.

Laat ons beginnen met de stakingsbereidheid. Vele honderden werknemers van het SCK CEN gaven een stakingsdag aan in Syntegro.  Dat een staking zo massaal is ondersteund is niet meer gebeurd sinds 10-tallen jaren.
Ook de stakingspiketten aan de 3 toegangen waren goed bemand.

Is de staking dan een succes?

Een staking of betoging is nooit een succes. Een staking of betoging is het falen van sociaal overleg. Bij sociaal overleg moeten regering/werkgevers en werknemers tot compromissen komen. Een compromis wil zeggen dat iedereen wat “water bij de wijn” moet doen.
Wanneer een van de partners, in dit geval de werknemersorganisaties, enkel nog water in hun glas krijgen en de werknemers in de hoek zitten waar de klappen vallen, dan staan de vakorganisaties letterlijk met hun rug tegen de muur.
Dan heeft het sociaal overleg gefaald. En stakingen en betogingen zijn het gevolg van dit falen. Stakingen en betogingen zijn dus nooit een succes!

Wat is nu het resultaat van deze Nationale en lokale staking?

De inzet van de SCK CEN vakbonden was tweeërlei.
Zo vragen we opnieuw een indexatie van onze basisdotatie. De reden daarvoor is aangehaald in onze persartikels. Zal Brussel hier rekening mee houden?
Dat weten we op deze moment nog niet, het SCK CEN kreeg nog geen antwoord op alle financiële  vragen m.b.t. de projecten en dotaties.
Voor ons was niets doen in ieder geval geen optie. Het gaat tenslotte over de toekomst van dit bedrijf en dus ook uw toekomst.

Anderzijds was er (en ik hoor u zeggen alweer) een protest tegen de Arizona maatregelen.
De meesten beseffen ondertussen wel dat al die maatregelen uw inkomstenen en dus ook uw koopkracht gaan impacteren. En een dalende koopkracht zet nog meer druk op de consumptie economie, wat een neerwaartse spiraal is.

U en ook vakbonden beseffen erg goed, dat we geen schulden kunnen blijven maken en dat België haar financiën in orde moet brengen.
Maar die steeds weer komen halen bij de werknemers is een strategische fout. Het grote kapitaal meer laten betalen is een utopie omdat er geen wereldwijd systeem van belastingen is en het grote kapitaal altijd weet te optimaliseren in andere landen.

De winst zit uiteraard in de controle van de uitgaven. De NV België smost te veel met haar centen. De vakbonden hebben al meermaals alternatieven voorgesteld. Maar alleen al de Belgische staatsstructuur is veel te zwaar en onwerkbaar voor dit erg kleine land.
Het is een politieke verantwoordelijkheid om hier wat aan te doen, maar die niet genomen wordt.

Maar om terug te komen bij de basisvraag, was de Nationale staking een succes? Wederom nee, want de politiek gaf aan hier geen rekening mee te houden. Meer dan 3 miljoen gesyndiceerden, werknemers die dit land rechthouden met het betalen van belastingen, worden niet gehoord. En ook dat is alweer een falen van het systeem!

SCK CEN staking

De SCK CEN staking haalde zowat alle Nationale en regionale pers. In die context zijn we dus wel geslaagd in onze opzet.
Ik plaats in bijlage alvast het artikel dat verscheen in de Gazet van Antwerpen.

NOTA: Dit is een opiniestuk van Frank Vandervoort, hoofdafgevaardigde van ACV bij SCK CEN en niet noodzakelijk het standpunt van ACV Nationaal.